“Die Wassermusik”

Sabah saat okuz olmadan işe gitmek üzere otomobilimin koltuğuna  oturmuştum. Kontağı çalıştırdım ve aniden yoğun bir su fırtınası ile karşı karşıya kaldım. Su içinde yüzüyordum. Otomatik olarak açılan radyodan Georg Friedrich Haendel’in sol majör Su Müziği, Die Wassermusik, fışkırıyordu. Garajdan çıktım ve biraz ilerledikten sonra pencereyi açtığımda etrafı su seslerinin sardığını hissettim. Arabamın penceresinde dışarıya fışkıran dalgalar mırıldanarak etrafa yayılıyor, işine gücüne giden İstinyelileri tatlı bir sonbahar sabahında dansa davet ediyordu. Duyan olmadı.

Boğaz’a gelip bir süre yol aldıktan, daha doğrusu su gibi aktıktan sonra Su Müziği yerini 9:00 haberlerine bıraktı; bırakmaz olaydı. Hem trafik tıkandı, hem de Suriye gerginliği, terör olayları, vb. haberler canımı sıktı. Oysa bu güzel sonbahar sabahında canımı sıkmanın bir alemi yoktu. Radyonun düğmesini hemen başka bir kanala çevirdim, bilmediğim hafif bir müzik çalıyordu.

Hafif bir gürültü eşliğinde, yılan gibi kıvrılan Boğaz, hafif puslu ama güneşli bir hava, ilerde Fatih Sultan Mehmet Köprüsü, uçuşan martılar, kaldırımda yürüyen ya da koşan genç yaşlı kadınlar ve erkekler, işte bu sabahın Boğaz’ı;  önce sulu sonra kuru bir Boğaz…

 

Wasser

 

Bugün öğleden sonra kaos hakkında birkaç kaynak taradım. Manfred Schroeder’in Fractals, Chaos, Power Laws ’ ında çok fazla "self – similarity", kendine benzerlik, alt bölümü dikkatimi çekti. Sonra anladım ki, kaos teorisi aslında bütünü arama, evrene ve dünyaya bütüncül bir bakış ile bakabilme anlamına geliyor.  Çünkü bütün  kendisini meydana getiren parçaların toplamından daha büyük bir şey.  İyi bir romanın belli bir bağlama oturtulmuş bölümlerinden birini çıkardığınızda ya da o bölümü bağlamından kopardığınızda ortaya çıkan şey bir bütün olmaktan çıkar. Melodik oldu sanırım.  Die Wassermusik ’in bir bölümünü çıkartırsanız, ortaya çıkan artık Die Wassermusik değildir; dolu ya da kar olmuştur.

Ayrıca fraktallar, kendilerini farklı ölçeklerde tekrarlayan motiflerdir. Sıkça kullanılan başlıca örnek brokolidir; her küçük çiçekçik temel motif olarak kendisini tekrarlayarak bir sonraki çiçekçik katını oluşturur ve böylece brokolinin nihai şekli tamamlanır. Fraktal sistemlerin özgünlüğü bir temel motifin – bütün mesele işte bu temel motifi ya da özü yakalamaktır – bütün sistemin yapısını kararlaştırmasıdır. Hep bir kendi kendine benzerlik söz konusu.

Günlük, 17 Ekim Çarşamba, 2012

 

, , , , ,

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir