Tutunamayan Zaman

(Eczanedeyiz) Ne bağlanmaz telefonmuş be! Beklemekten kök saldık. Zırrr… Zırrr… Zırrr… Hah bağlandı işte! Oğlum telefona bakar mısın? Bakıyorum baba. Alo, buyrun efendim. Şakir Bey’le görüşebilir miyim? Yanlış numara. Burada bu isimde birisi yok. Yok mu? Hayır yok. (Telefon kapanır. Biraz sonra) Zırrr… Zırrr… Zırrrrrr…… Alo, aalooo… allo. Evladım, siz bizi aramıştınız, biz değil. Konuşun […]

, , , ,

Déja – vu

  “…………………… Avare dolaşırız oval aynalarda, kendi geçmişimizi görürüz kendimizde ve biliriz ki bir zamanlar oradaydı o da. …………………….”[1]    Hemen hepimiz, şimdiki zaman içinde yaşayıp giderken, belirsiz bir geçmişte kesinlikle aynı olan durumları yaşamış olduğumuz hissini ani çakan bir ışık misali tatmışızdır. Yani, Zaman Oku’na binmiş giderken, ilk kez karşılaştığımız bir kimseyi daha önce […]

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

“Ne De Çok Özlemişiz Gökyüzüne Kansız Bakmayı!”

Ankara’da güzel bir sonbahar sabahıydı. Gökyüzü gülen güneşin yaydığı ışıkla pırıl pırıl parlıyor, tek tük bulutlar ressamın fırçasından çıkmış gibi etrafa sonsuz bir dinginlik yayıyordu. Kadın erkek, işçi memur, öğrenci öğretmen, genç ihtiyar, çoluk çocuk, ülkemizin önde gelen demokratik kitle örgütlerinden DİSK, KESK, TMMOB ve TTB öncülüğünde düzenlen “Emek, Barış ve Demokrasi Mitingi”ne katılmak üzere […]

, , , , , , , , , , , , , , ,

Ağaçlar Kollarını Umutsuzca Sallayarak Uzaklaşıyordu!

Bu ve bundan sonraki yazım ile siz sevgili okurlarımla bir oyun oynamak istiyorum. Oyunumuzun ilk ayağını  “üç ağaç” imgesi oluşturuyor. Marcel Proust’un müstesna eseri Kayıp Zamanın İzinde’nin Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde adlı cildinde yer alan “üç ağaç” imgesi müthiştir.  Aşağıda yaptığım alıntı uzun olmakla birlikte, kendinize boş bir zaman ayırarak, mümkün olduğunca odaklanıp okumanızı […]

, , , , , ,

Zaman Benim!

“Vor mir war keine Zeit, nach mir wird keine seyn. Mit mir gebiert sie sich, mit mir geht sie auch ein.”[1] Jorge Luis Borges Öteki Soruşturmalar ’da Zamanın Yeni Çürütülmesi gibi ilginç bir alt başlık altında kaleme aldığı denemesinde önce zamanı bir yanılsamaya dönüştüren birkaç doktrini açıklar. Bu doktrinlerin temsilcilerinde biri Nazım Hikmet’in “Behey Berkley! […]

, , , , , , , , , , , , , , , ,

Zamanın Bin Bir Yüzü

İnsanlar farklı şeyler yaparken ya da farklı olayların içinde bulunurken farklı zaman deneyimleri yaşarlar. Çalışırken, düşünürken, oyun oynarken, kitap okurken, yazarken, seyahat ederken, uçarken, rüya görürken, törenlere katılırken, spor yaparken, savaşırken, sevişirken, öpüşürken, sevinirken, üzülürken, başarılı ya da başarısız bir anda, uyurken, yürürken, koşarken, yüzerken, otobüste ya da otomobildeyken, işteyken, evdeyken, banyodayken, miting alanında nutuk […]

Zaman Üzerine Kısa Bir Not

David Harvey Postmodernliğin Durumu’ nda hemen hepimizin kabul edebileceği şu temel gerçeği tespit etmektedir: “Mekân ve zaman insan varoluşunun temel kategorilerindendir. Ama bu kategorilerin anlamını pek az tartışırız; bunları oldukları gibi kabul etme eğilimi gösteririz, içeriklerini sağduyuyla ya da aşikârmışçasına ele alırız. Sanki her şey nesnel bir zaman ölçeğinde yerini bulabilirmiş gibi, zamanın akışını saniyeler, […]

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Susamazdım!

Annesinin kuzusu, babasının aslan parçası sevgili Aylan, utanıyorum! Seni, anneni ve ağabeyini bu dünyadan şu zalim düzen kopardı. Bu zalim dünyanın sana ve ülkene yaptıklarından utanıyorum. Ve, jandarmanın dokunmaya kıyamadığı kıyıya vuran o küçücük narin bedenin rüyalarıma girdikçe , “bat dünya bat” diyorum. Oysa sen ağabeyinle ve arkadaşlarınla top oynayacak, uçurtma uçuracak, annenin sıcacık kucağında […]

, , ,

Yaşlandıkça Hayat Çabuk Geçer!

Walter Benjamin, Pasajlar’ da, yaşadığı zamanın bir biyoloğundan şu ilginç alıntıyı yapar: “Homo sapiens’in o acınası elli bin yılı, yeryüzündeki organik yaşamın tarihiyle karşılaştırıldığında, yirmi dört saatlik bir günün sonundaki iki saniye gibidir. Uygarlaşmış insanın tarihi bu ölçüte vurulduğunda, ancak son saatin son saniyesinin beşte birini dolduracaktır.”[1] Biraz spekülasyon yaparak Benjamin’in söylediklerini dikkate alıp bu ilginç […]

, , , , , , , , , , , , ,

Mühürlü Tren’in Ünlü Yolcusu

Birinci Dünya Savaşı’nın dehşet dolu dalgalarının dört bir yandan sardığı küçük barış adası İsviçre, 1915 – 1918 yılları arasında son derece heyecanlı ve sonuçları bakımından çok önemli bir dedektif romanına sahne olmuştu. Daha bir yıl öncesine kadar birbirlerini karşılıklı olarak evlerine davet eden diplomatlar artık görüşmüyorlar, lüks otellerde konaklayan parlamenterler, ataşeler, iş adamları, yüzleri açık […]

, , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Previous Posts Next posts